صفحهبندی توسط موتور داخلی سند انجام میشود و فایل PDF مستقیماً ساخته میشود؛ تنظیمات چاپگر مجازی هیچ اثری بر چیدمان، حاشیه یا فاصلهٔ صفحات ندارد.
زبان تصویری و کلامی رسمی کورد آرتیست: نشانهٔ رسمی، پالت رنگ روناس و نیل، دستور زبان بصری برای چیدمان و تایپوگرافی، و امضای کلامی چندزبانه — دفترچهٔ کاربردی برای هر طراح، شریک و ناشر.
یک برند جهانی به شعاری نیاز دارد که ترجمهپذیر باشد بیآنکه در ترجمه بمیرد. «شعار مادر» ما از سه واژه ساخته شده است — بدون استعارهٔ محلی، بدون بازیِ زبانیِ وابسته به یک دستور زبان، بدون ارجاع سیاسی — تا در کوردی، فارسی، انگلیسی و هر زبان دیگری با همان وزن، همان ریتم و همان معنا بایستد. در کنار آن، هر زبان امضای اختصاصی خود را دارد که از خواص ذاتی همان زبان زاده شده است.
هنر، وطنِ ماست.
هونەر، نیشتمانی ئێمەیە.
ART IS OUR HOMELAND.
Three words · Zero loss in translationهونەر، نیشتمانی ئێمەیە.
HUNER, NIŞTIMANÎ ÊME YE
کوردی زبانِ اضافهٔ ملکی و فعلِ ربطی است؛ «نیشتمان» در آن بارِ عاطفیای دارد که «کشور» ندارد. جمله در سورانی، کورمانجی و هەورامی با یک ساختار نحوی واحد مینشیند و در هر سه گویش بیواسطه شنیده میشود.
از گره تا گالری.
FROM THE KNOT TO THE GALLERY
فارسی زبانِ ایجاز و اضافهٔ تشبیهی است. شعار مادر — «هنر، وطنِ ماست» — با یک کسرهٔ اضافه مفهومی سیاسی را به مفهومی فرهنگی بدل میکند؛ و «از گره تا گالری» تگلاین رویدادی، سمپوزیوم فرش و رقابتهای بافت است.
Woven before it was written.
SIGNATURE LINE · GLOBAL MARKET
انگلیسی زبانِ جناس و ریتم است؛ این جمله با همآواییِ woven / written یک حقیقت تاریخی را میگوید: تمدن ما پیش از آنکه نوشته شود، بافته شد. لحن آن برای بازار حراج و مطبوعات بینالمللی تنظیم شده است.
«نمایندگیِ رسمیِ هنر کوردستان.»
THE OFFICIAL BODY OF KURDISH ART
«آنچه نگه داشتیم، ما را نگه داشت.»
WHAT WE KEPT, KEPT US
«یک سال، یک نام، یک اثر.»
ONE YEAR · ONE NAME · ONE WORK
این نشانه دیگر پیشنهاد نیست؛ نسخهٔ نهایی و تأییدشدهٔ برند است و از این پس تنها نشانِ رسمیِ کورد آرتیست بهشمار میرود. فرم آن «گُل» یا مدالیونِ مرکزیِ فرش و گلیم کورد است، بازسازیشده روی یک گرید ماژولار ۹×۹ — همان منطقِ پلکانیِ گرهبهگرهای که بافنده با آن یک نقش را از هزاران گره میسازد. در دلِ مدالیون، یک پنجرهٔ لوزیشکل بهعنوان فضای منفی باز شده و در مرکزِ دقیقِ آن، یک هستهٔ توپُر — چشم یا دانه — باقی مانده است. رنگ این نشانه دیگر یک انتخابِ آزاد نیست: همیشه رُوناسی (Rûnas Red · #950505) است، مگر در بسترهای معکوسِ مصرح در همین صفحه.
مدالیونی که گرهبهگره ساخته شد.
هندسهٔ نشانه از یک گرید ۹×۹ پیروی میکند — دقیقاً همان مختصاتی که یک بافنده روی تاروپودِ فرش میبیند. لبههای پلکانیِ مدالیون تزئینی نیستند؛ نتیجهٔ مستقیمِ تبدیلِ یک لوزی به زبانِ گرهاند، همانگونه که هر «گُل» سنتی از تقریبِ پلکانیِ یک شکل هندسیِ محض زاده میشود. پنجرهٔ لوزیِ مرکزی، مدالیون را از یک نشانِ بستهٔ تزئینی به یک دروازه بدل میکند؛ و هستهٔ توپُرِ میانی — چشم یا دانه — همان نقطهای است که در بسیاری از نقشمایههای کهنِ کورد (از دەق تا گُلِ فرش) در دلِ هر ترکیببندیِ متقارن مینشیند: نشانِ حیات که از مرکز آغاز میشود.
چون هیچ جزئیاتی در نشانه باریکتر از یک ماژولِ گرید نیست، مدالیون، پنجره و هستهٔ مرکزی در ۱۶ پیکسل هم به همان وضوحِ نسخهٔ سردر قابلتشخیص میمانند.
| رنگ ثابت | رُوناسی #950505 — تنها بسترهای این جدول مجاز به وارونگیاند |
| گرید پایه | ماژول ۹×۹ · هر پله دقیقاً یک ماژول (۳۶.۴۴ واحد) |
| حریم امن | معادل یک ماژول کامل، از هر چهار سو |
| حداقل اندازه | چاپ ۶ میلیمتر · دیجیتال ۱۶ پیکسل |
| کاربرد ممنوع | تغییر تناسب، دوران، سایهافکنی یا بازسازیِ دستیِ گرهها |
| کاربرد ثانویه | روی محصول و مهر فلزی، تنها به رنگِ ثابت رُوناسی یا سپید خالص |
در کارگاههای رنگرزیِ سنتیِ فرش کوردی، دو دیگ همیشه کنار هم میجوشیدند: دیگِ ریشهٔ روناس برای سرخ، و دیگِ برگِ نیل برای آبی. این دو، تنها رنگدانههای پایدارِ طبیعی بودند که در برابر نور و شستوشو دوام میآوردند؛ به همین دلیل تقریباً هیچ فرش اصیل کوردی نیست که این دو را کنار هم نداشته باشد. رنگِ رسمیِ کورد آرتیست از همین دیگِ روناس بیرون آمده — نه بهعنوان استعاره، بلکه بهعنوان وامی مستقیم از تنها پیگمنتی که هزار سال، رنگِ هویتِ ما بوده است.
از ریشهٔ خشکشدهٔ گیاه روناس (Rubia Tinctorum) بهدست میآمد؛ ریشه را میکوبیدند، با آب و موردانِ زاج میجوشاندند و نخِ پشمی را ساعتها در آن نگاه میداشتند تا سرخِ عمیق و ماندگاری بگیرد که نه زرد میزد و نه بنفش. این سرخ، رنگِ غالبِ زمینه یا حاشیهٔ اغلب فرشهای کوردستان بود — رنگی که هم خون و زندگی را به یاد میآورد، و هم زمینِ سرخِ کوهستان را. ما آن را با کد #950505 ثبت کردهایم: نه سرخِ براقِ تبلیغاتی، بلکه همان تیرگیِ اصیلِ رنگِ گیاهی.
نیل (Indigofera) تنها رنگدانهٔ آبیِ پایدارِ در دسترسِ رنگرزانِ سنتی بود؛ از راههای تجاری کهن به کوردستان میرسید و در کنارِ روناس، دومین ستونِ پالتِ فرش را میساخت. این دو رنگ از نظرِ شیمیایی هم مکمل یکدیگرند: مورد اَلَقی که سرخِ روناس را ثابت میکند، دقیقاً در تضاد با فرایندِ تخمیریِ نیل عمل میکند — رنگرز باید هر دو را جداگانه میشناخت. ما نیل را با کد #1F3864 بهعنوان تنها رنگِ مکملِ مجازِ برند ثبت کردهایم: رنگی که روناس را خنثی نمیکند، بلکه به آن پاسخ میدهد.
| شعاع گوشه | ۱۲ / ۱۸ / ۲۶ / ۳۴ / ۴۶ پیکسل — بدون استثنا |
| حریم امن نشانه | معادل شعاع دایرهٔ اصلی، از هر چهار سو |
| حداقل اندازه | چاپ: ۸ میلیمتر · دیجیتال: ۲۴ پیکسل |
| گرید | ۱۲ ستونی · ناودان ۲۴ پیکسل · حداکثر عرض ۱۳۲۰ |
| سطح شیشهای | بلور ۲۶ پیکسل · اشباع ۱۸۵٪ · حاشیهٔ سپید ۱ پیکسل |
| سایه | حداکثر دو لایه؛ هرگز رنگی، هرگز تیرهتر از ۱۲٪ |